<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><song><lyrics>[V1]
 Manusia yang meluku, menaburkan benih, tetapi kesuburanTuhanlah yang memb'ri. Air hujan dikirimNya danpanas yang segar. Akhirnya padi tumbuh, menghijau dan mekar.

[C1]
   Apa pun yang baik semata anugerah. Dan kar'na itu pujilah kasihNya yang mesra.

[V2]
 Semua diciptaNya, yang jauh, yang dekat: samudera yang luas danrimba yang lebat. Tak satu dilupakan, semua dibela, dan kita dib'rimakan tak kunjung bersela.

[C2]
   Apa pun yang baik semata anugerah. Dan kar'na itu pujilah kasihNya yang mesra.

[V3]
 Ya Bapa, t'rima kasih; yang sudi kau memb'ri kepada ciptaanMu:berkat dan rezeki. Tiada teruraikan kasihMu yang besar; terpujilah Kau,Bapa, rahmani dan jabar.

[C3]
   Apa pun yang baik semata anugerah. Dan kar'na itu pujilah kasihNya yang mesra.</lyrics>
<title>Manusia yang Meluku KJ335</title>
<hymn_number>335</hymn_number>
</song>